وزارت کشاورزی آمریکا اکنون برای پایان فصل ۲۰۲۶/۲۷ موجودی پنبه بیشتری نسبت به پیش‌بینی یک ماه پیش انتظار دارد. بااین‌حال، پیش‌بینی می‌شود این ذخایر در طول فصل همچنان کاهش یابند و صادرات برزیل از آمریکا بیشتر باشد.
انتظار می‌رود موجودی پنبه جهان در فصل جاری کاهش یابد، هرچند پیش‌بینی مقدار باقی‌مانده در پایان فصل افزایش یافته است. وزارت کشاورزی آمریکا پیش‌بینی موجودی جهان در پایان فصل ۲۰۲۶/۲۷ را از ۶۹٫۸۶ میلیون عدل در سپتامبر به ۷۰٫۶۸ میلیون عدل افزایش داده است. این یعنی پیش‌بینی موجودی ۸۲۰٬۰۰۰ عدل بیشتر شده است. بااین‌حال، رقم جدید همچنان از موجودی ۷۵٫۷۰ میلیون عدلیِ برآوردشده برای آغاز فصل کمتر است. بنابراین گزارش WASDE مورخ ۹ اکتبر از عرضه مورد انتظار بیشتری حکایت دارد که صادرکنندگان باید بر سر فروش آن رقابت کنند، درحالی‌که انتظار می‌رود کارخانه‌ها از ذخایر انباشته‌شده بکاهند.
بازنگری ماهانه، موجودی مورد انتظار را نسبت به پیش‌بینی سپتامبر بالاتر می‌برد. کاهش فصلی، فاصله مورد انتظار میان عرضه و مصرف را در طول سال بازاریابی نشان می‌دهد. این دو می‌توانند برای قیمت‌ها پیام‌های متفاوتی داشته باشند: ممکن است بازار پیش‌تر تنگ‌تر شدن تراز سالانه را انتظار داشته باشد و در این صورت، افزایش موجودی در پیش‌بینی خبر تازه محسوب می‌شود.
جدول جهانی پنبه وزارت کشاورزی آمریکا در ۹ اکتبر پیش‌بینی می‌کند مصرف جهانی کارخانه‌ها در فصل ۲۰۲۶/۲۷ از تولید بیشتر باشد. در این پیش‌بینی‌ها، تولید ۱۱۷٫۹۵ میلیون عدل و مصرف کارخانه‌ها ۱۲۳٫۰۸ میلیون عدل است. هر دو رقم، پیش‌بینی‌هایی برای فصل اوت تا ژوئیه هستند و با تغییر برداشت محصول و تقاضای کارخانه‌ها ممکن است تغییر کنند.
خرید یک کارخانه به سفارش‌ها، تأمین مالی و قیمت الیاف قابل استفاده بستگی دارد. اگر مصرف واقعی کمتر از انتظار باشد، کاهش پیش‌بینی‌شده موجودی می‌تواند کمتر شود. اگر محصول کمتر از انتظار باشد، برداشت کوچک‌تری باید پاسخ‌گوی خریدهای پیش‌بینی‌شده باشد. بنابراین تحقق پیش‌بینی‌ها به همان اندازه که به رسیدن محصول وابسته است، به دوام تقاضا نیز بستگی دارد.
پراکندگی جغرافیایی نیز قید دیگری به این تصویر اضافه می‌کند. وزارت کشاورزی آمریکا پیش‌بینی می‌کند چین در پایان فصل حدود ۳۴٫۷ میلیون عدل پنبه داشته باشد؛ تقریباً نیمی از موجودی جهان. رقم کل جهانی، پنبه‌هایی را با هم جمع می‌کند که در کشورهای مختلف و برای مقاصد متفاوت نگهداری می‌شوند. این رقم به خریدار نمی‌گوید دقیقاً چه مقدار الیاف مناسب، هم‌اکنون برای بندر و تاریخ تحویل مورد نیاز او عرضه شده است.
برزیل مثال خوبی است که نشان می‌دهد چرا تنگ‌تر شدن تراز جهانی لزوماً به یک اندازه به سود همه فروشندگان نیست. ترازنامه اکتبر، صادرات برزیل را ۱۶ میلیون عدل و صادرات آمریکا را ۱۲٫۳ میلیون عدل پیش‌بینی می‌کند. این ارقام، محموله‌های صادراتی مورد انتظارند، نه فروش‌های انجام‌شده. بااین‌حال، نشان می‌دهند چرا یک صادرکننده آمریکایی باید علاوه بر تعداد کل عدل‌های موجود در جهان، پیشنهادهای عرضه از مبدأهای رقیب را نیز بررسی کند.
بازنگری ماهانه ارقام آمریکا نیز همین نکته را نشان می‌دهد. وزارت کشاورزی آمریکا تولید پیش‌بینی‌شده این کشور را به ۱۳٫۴۴ میلیون عدل افزایش داد، اما صادرات را در ۱۲٫۳ میلیون عدل ثابت نگه داشت. موجودی پایان فصلِ مورد انتظار از ۳٫۶ میلیون به ۳٫۸ میلیون عدل رسید. افزایش تولید مورد انتظار، خودبه‌خود به افزایش فروش خارجی مورد انتظار تبدیل نشد. افزایش عرضه باید در جای دیگری از ترازنامه نمایان می‌شد.
بنابراین وضعیت یک تولیدکننده مشخص‌تر از این دیدگاه کلی است که پنبه در جهان کمیاب خواهد شد. تولیدکننده به قیمتی برای کیفیتی معین در مکانی معین نیاز دارد که هزینه‌های مربوط به رساندن محصول به بازار نیز در آن لحاظ شده باشد. قیمت مرجع، دسترسی محلی و رقابت دیگر صادرکنندگان می‌توانند آن قیمت را در جهت‌های متفاوت بکشند.
قواعد بورس این تفاوت را ملموس می‌کنند. قرارداد آتی پنبه شماره ۲ در بورس ICE قابل تحویل فیزیکی است، معادل ۵۰٬۰۰۰ پوند است و الزامات کیفی و محل‌های تحویل را مشخص می‌کند. این قرارداد تضمین نمی‌کند که هر پنبه‌ای در هر نقطه‌ای بتواند برای ایفای تعهد تحویل آن به کار رود. ترازنامه کالایی از عدل‌های استاندارد ۴۸۰ پوندی استفاده می‌کند؛ مقدار قرارداد بر حسب پوند، واحد متفاوتی است و پیش از مقایسه حجم‌ها باید تبدیل واحد انجام شود.
به همین دلیل، موجودی جهانی و عرضه قابل تحویل در بورس را نمی‌توان مترادف دانست. ممکن است پنبه وجود داشته باشد، اما در محل نامناسب باشد، ویژگی‌های متفاوتی داشته باشد یا در زمان مورد نظر در دسترس نباشد. در مقابل، عرضه محلی کافی می‌تواند یک محدودیت مشخص در تحویل را کاهش دهد، حتی زمانی که حاشیه اطمینانِ موجودی جهان در طول فصل کاهش می‌یابد.
برای صادرکنندگان آمریکایی، بازنگری اکتبر نکته روشنی دارد: محصول مورد انتظار بزرگ‌تر، صادرات بدون تغییر و موجودی بیشتر برای انتقال به فصل بعد. کاهش موجودی جهانی تصویر کاملی از موقعیت آن‌ها نمی‌دهد. اینکه پنبه اضافی خریدار پیدا کند، به سفارش کارخانه‌ها و پیشنهادهای رقیب بستگی دارد؛ از جمله محموله‌های برزیلی که وزارت کشاورزی آمریکا انتظار دارد از محموله‌های صادراتی آمریکا بیشتر باشند.
میانگین معاملات روزانه اختیارهای SPX با سررسید همان روز در سه‌ماهه سوم به ۳٫۲ میلیون قرارداد رسید. اثر آن‌ها بر بازار دارایی پایه به موقعیت خالص معامله‌گران واسط و چگونگی تغییر آن موقعیت‌ها بستگی دارد.
دومین بازچینی شاخص‌های آمریکایی در سال ۲۰۲۶ پس از پایان معاملات ۱۱ دسامبر اجرایی می‌شود. رتبه‌بندی، فهرست‌های اولیه اعضا و اجرای تغییرات، تصمیم‌های معاملاتی متفاوتی ایجاد می‌کنند.
بورس فلزات لندن دوره ثابت نگه‌داشتن سقف هزینه‌های انبار را تا مارس ۲۰۳۲ تمدید می‌کند. هزینه خروج کالا و امکان دسترسی همچنان تعیین می‌کنند قیمت بورس چگونه به فلز تحویل‌شده تبدیل شود.