پرداخت‌ها · فدناو
رشد فدناو چه انتظاری از بانک‌ها ایجاد می‌کند
تعداد پرداخت‌ها در سه‌ماهه سوم ۲۷٫۶٪ افزایش یافت؛ بانک‌ها همچنان باید خدماتی را که پیرامون تسویه آنی می‌سازند قیمت‌گذاری و پشتیبانی کنند و پرداخت‌ها را با سوابق تطبیق دهند
اروپا در مسیر آمادگی برای تسویه T+۱ با مهلت دسامبر روبه‌روست
پیش از کوتاه‌شدن چرخه تسویه اتحادیه اروپا در اکتبر ۲۰۲۷، الزامات تخصیص و تأیید معاملات برای شرکت‌های سرمایه‌گذاری و مشتریان حرفه‌ای آن‌ها اجرایی می‌شود
گذار اتحادیه اروپا به تسویه یک روز کاری پس از معامله، برای ۱۱ اکتبر ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. بخشی از اقدامات بسیار زودتر اجباری می‌شود. سازمان بورس و اوراق بهادار اروپا در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که چارچوب مقرراتی تکمیل شده است و ۷ دسامبر ۲۰۲۶ را نخستین مهلت الزامات جدید تخصیص و تأیید معاملات برای شرکت‌های سرمایه‌گذاری و مشتریان حرفه‌ای آن‌ها دانست.
الزامات دسامبر به اطلاعاتی می‌پردازند که پیش از امکان تسویه یک معامله مبادله می‌شوند. معامله‌ای که مدیر سرمایه‌گذاری انجام داده است باید به حساب‌های مربوط تخصیص یابد و جزئیات آن پیش از تکمیل تراکنش تأیید شود. کوتاه‌شدن زمان‌بندی نهایی، فرصت کمتری برای تأخیر در تبادل اطلاعاتِ مراحل قبلی یا اصلاح دستی آن باقی می‌گذارد.
رهنمود بازنگری‌شده توضیح می‌دهد که این شرکت‌ها چگونه باید الزامات مربوط به کانال‌های ارتباطی الکترونیکی و استاندارد و استانداردهای بین‌المللی پیام‌رسانی را رعایت کنند. روش‌ها باید ماشین‌خوان باشند، مگر هنگام اختلال فنی موقتی که مستند شده باشد. هدف مقرراتی این است که اطلاعات ضروری به‌سرعت برای مشارکت‌کننده بعدی قابل‌استفاده شود. پیامی که الکترونیکی می‌رسد اما باید دوباره تایپ شود، پایه مناسبی برای فرایندی سریع‌تر نیست.
آزمون میان طرف‌های معامله
ورنا راس، رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار اروپا، در سخنرانی ۳ ژوئیه از شرکت‌ها خواست علاوه بر سامانه‌های خودشان، آمادگی مشتریان، کارگزاران، متولیان نگهداری دارایی، زیرساخت‌ها و تأمین‌کنندگان را نیز ارزیابی کنند. او همچنین بر بهبود داده‌های مرجع و دستورهای تسویه، توافق بر سر رویه‌ها با طرف‌های معامله و آماده‌شدن برای آزمون‌های داخلی، دوجانبه و سراسری بازار تأکید کرد. فهرست او، آمادگی را از سرعت پردازش خود شرکت فراتر می‌برد و اطلاعات دریافتی از دیگران را نیز در بر می‌گیرد.
ممکن است یک شرکت سوابق خود را سریع پردازش کند و همچنان منتظر بماند مؤسسه دیگری یک فیلد جاافتاده را تکمیل کند. بنابراین آمادگی به مبادلات میان شرکت‌ها وابسته است، همان‌قدر که به سامانه‌های درون آن‌ها بستگی دارد. آزمون‌ها باید روشن کنند که دستورها هنگام انتقال میان سازمان‌ها همچنان قابل‌استفاده می‌مانند یا نه؛ از جمله زمانی که فرایند عادی با یک مورد استثنایی روبه‌رو می‌شود. مورد استثناییِ نیازمند اصلاح دستی، به‌ویژه روشنگر است: شرکت‌ها باید مشخص کنند چه کسی دستور را اصلاح می‌کند و اصلاح چگونه به مشارکت‌کننده بعدی می‌رسد.
دلایل انجام این کار فراتر از رعایت یک مهلت است. سازمان بورس و اوراق بهادار اروپا در ارزیابی نوامبر ۲۰۲۴ خود، مزایای مورد انتظار کوتاه‌کردن چرخه را مشخص کرد؛ از جمله کاهش مواجهه با ریسک طرف مقابل و نیاز به وجه تضمین، و کاهش هزینه‌های ناشی از ناهماهنگی چرخه‌های تسویه در سطح بین‌المللی. این نهاد همچنین اذعان کرد که هماهنگ‌سازی و نوسازی به سرمایه‌گذاری نیاز دارد و این موضوع می‌تواند برای شرکت‌های کوچک‌تر چالش‌برانگیز باشد. این مزایا هنوز مورد انتظارند و سازمان، دشواری کمّی‌کردن هر دو سوی محاسبه هزینه و فایده را پذیرفت.
زمان پردازش رویدادهای شرکتی کمتر می‌شود
نقشه راه اجرایی صنعت نشان می‌دهد این هماهنگی در کجا دشوارتر می‌شود. کارگروه رویدادهای شرکتی آن توصیه می‌کند، تا حد امکان، از اعلام رویدادهایی که تاریخ‌های کلیدی آن‌ها نزدیک زمان گذار است پرهیز شود. این نقشه راه توضیح می‌دهد که زمان کمتری برای پردازش دستورهای حمایت از خریدار باقی خواهد ماند؛ دستورهایی که وقتی خریدار هنوز اوراق بهادار مشمول یک رویداد شرکتیِ همراه با حق انتخاب را دریافت نکرده، استفاده می‌شوند. برای عبور تصمیم‌ها از زنجیره نگهداری دارایی، خودکارسازی بیشتر توصیه شده است.
این‌ها توصیه‌های صنعت هستند، نه لایه دیگری از قانون الزام‌آور. با این حال، نشان می‌دهند چرا چرخه کوتاه‌تر بر بخش‌هایی فراتر از واحد تسویه اثر می‌گذارد. ناشران، مدیران دارایی و واسطه‌هایی که دستورهای آن‌ها را منتقل می‌کنند، همگی باید درک کنند تاریخ‌ها و مسئولیت‌ها چگونه با هم هماهنگ می‌شوند. رویدادی که زمان آن دو سوی گذار را در بر می‌گیرد، مستلزم استفاده این مشارکت‌کنندگان از زمان‌بندی واحد است؛ آن هم در حالی که فرصت انتقال دستورها کمتر می‌شود.
ترتیب اقدامات مهم است. شرکت‌ها باید فرایندهای پیام‌رسانی لازم را برای دسامبر آماده کنند، از آزمون‌ها برای آشکارکردن مشکلات میان طرف‌های معامله بهره بگیرند و حاصل این کار را به چرخه کوتاه‌تر در اکتبر سال بعد منتقل کنند. تکمیل چارچوب مقرراتی به آن‌ها می‌گوید چه چیزی را باید آماده کنند. اما مشخص نمی‌کند وقتی معاملات طبق زمان‌بندی تازه تسویه می‌شوند، این ترتیبات تا چه اندازه قابل‌اتکا خواهند بود.
برای شرکت‌های سرمایه‌گذاری و مشتریان حرفه‌ای آن‌ها، پرسش فوری این است که آیا اطلاعات تخصیص و تأیید معاملات می‌تواند به شکلی قابل‌استفاده و بدون مداخله دستی مکرر منتقل شود. دسامبر این موضوع را به وظیفه جاریِ رعایت مقررات تبدیل می‌کند. برنامه گسترده‌تر T+۱ سپس باید همین انضباط را در میان متولیان نگهداری دارایی، زیرساخت‌ها و رویدادهای شرکتی برقرار کند؛ حوزه‌هایی که در آن‌ها زمان‌بندی کوتاه‌تر، فرصت کمتری برای جبران اطلاعات ناقص باقی می‌گذارد.
