
مبلغ کمتر پای صندوق
کاهش تازهٔ قیمتهای ایکیا در اروپا، شرطبندی دشواری را تکرار میکند: پذیرفتن عایدی کمتر از هر فروش فقط در صورتی میتواند کسبوکار را تقویت کند که مشتریان واکنش نشان دهند.
نتفلیکس پیشبینی درآمد تبلیغاتی خود را کاهش داده، زیرا قابلیتهای تازه کندتر از برنامه عرضه میشوند. راضی نگه داشتن آگهیدهندگان به چیزی بیش از افزایش مخاطب نیاز دارد.

کسبوکار تبلیغاتی نتفلیکس در اجرای وعدههایش به مشکل خورده است. این شرکت در ۲۰ اکتبر، درآمد تبلیغاتی مورد انتظار خود برای ۲۰۲۶ را از حدود ۳ میلیارد دلار به حدود ۲٫۷ میلیارد دلار کاهش داد و علت را عرضهٔ کندتر از انتظار برخی قابلیتهای تبلیغاتی دانست. ارقام نامهٔ آن به سهامداران پیشبینیاند، نه درآمد کل سال که تا اینجا محقق شده باشد. بااینحال، این کاهش معیاری ملموس از پیامدهای دیرتر قابلاستفاده شدن یک محصول تبلیغاتی به دست میدهد.
مخاطب فقط یک بخش از این کسبوکار است. مشترکان برای تماشا پول میدهند؛ آگهیدهندگان برای دسترسی به آنها. یک سرویس پخش آنلاین ممکن است مخاطبانی جذاب داشته باشد و باز هم از درآمد مورد انتظار عقب بماند، اگر خریداران نتوانند کمپینها را به شیوهای که نیاز دارند برنامهریزی، خریداری یا اندازهگیری کنند.
گسترش بازار، بینندگان بالقوهٔ بیشتری اضافه خواهد کرد. نتفلیکس در ارائهٔ ۲۴ سپتامبر خود در بریتانیا اعلام کرد که طرح اشتراک دارای تبلیغ آن در ۱ مارس ۲۰۲۷ به نه بازار اروپایی دیگر خواهد رسید. نامهٔ اکتبر، دامنهٔ گستردهتر توسعه در ۲۰۲۷ را ۱۵ کشور اعلام کرد. هم اعلامیهٔ سپتامبر و هم نامهٔ بعدی، دسترسی برنامهریزیشده را شرح میدهند، نه بازارهایی که هماکنون این خدمات را دریافت میکنند.
بخش پرسشهای سرمایهگذاران در وبسایت خود نتفلیکس سه محرک بلندمدت درآمد را مشخص میکند: رشد مشترکان طرح تبلیغدار، افزایش سهم جایگاههای تبلیغاتی فروشرفته و قیمتهای جذاب به ازای هر هزار نمایش. هرکدام به پرسشی متفاوت پاسخ میدهد. آگهیدهندگان به چند بیننده دسترسی دارند؟ چه مقدار از فضای تبلیغاتی موجود فروخته میشود؟ خریداران حاضرند چقدر بابت آن بپردازند؟ بینندگان بیشتر، فرصت را بزرگتر میکنند، اما تکلیف دو پرسش دیگر را روشن نمیکنند.
گزارش ۱۰ اوت دربارهٔ پیشفروش تبلیغات در آمریکا امیدوارکننده به نظر میرسید. نتفلیکس گفت تعهدات خرید تقریباً دو برابر سال قبل شدهاند، هرچند مبلغ مطلقی اعلام نکرد. تعهد خرید، درآمدی نیست که از پیش محقق شده باشد. همان اعلامیه خرید از طریق پلتفرمهایی از جمله Google Display & Video ۳۶۰، آمازون، یاهو و The Trade Desk را شرح میداد.
این اتصالها مهماند، چون آگهیدهنده در حال خرید یک کمپین است، نه صرفاً ابراز علاقه به یک گروه مخاطب. برنامهریزی، بودجهبندی و اجرا از پیش از طریق ابزارهای جاافتاده انجام میشوند. فرایند خرید جداگانه، کار بیشتری ایجاد میکند. در دسترس قرار دادن فضای تبلیغاتی نتفلیکس از طریق پلتفرمهای آشنا میتواند این مانع را بردارد، هرچند خریداران همچنان باید قیمت را بهصرفه بدانند.
آنها همچنین باید بدانند در ازای پرداخت خود چه گرفتهاند. نتفلیکس گفت مجموعهابزار Ads Suite آن، تأییدیهٔ شورای سنجش رسانه، یا Media Rating Council، را برای پردازش و گزارشدهی نمایش آگهیهای ویدئویی درون پخش در آمریکا، در تلویزیونهای متصل به اینترنت، اپلیکیشنهای موبایل و وب دسکتاپ، دریافت کرده است. این تأییدیه دامنهٔ سنجش مشخصی دارد؛ گواهی افزایش فروش بر اثر تبلیغات نیست. بیانیهٔ اوت شرکت از همین ادعای محدودتر پشتیبانی میکند.
نتفلیکس در ۲۰ اکتبر قابلیتهایی در زمینهٔ دادههای تبدیل معرفی کرد و گفت آگهیدهندگان در ماه بعد از طریق The Trade Desk به گزینههای بیشتری برای هدفگیری مخاطب دسترسی خواهند یافت. بنابراین، این بهروزرسانی محصول قابلیتهای در حال عرضه را با کارهایی که هنوز در برنامهاند در هم میآمیزد. نمونههای موردی کمپین در آن نمیتواند بازدهی را که هر آگهیدهنده به دست خواهد آورد ثابت کند. پس از کاهش پیشبینی درآمد، تاریخ تحویل قابلیتها بهاندازهٔ فهرست امکانات اهمیت دارد.
فروش تبلیغات بیشتر محدودیت دیگری هم دارد: بیننده باید به تماشا ادامه دهد. وقفههای بیشتر شاید فضای تبلیغاتی بیشتری ایجاد کنند، اما جذابیت سرویس را کاهش دهند. اگر این وقفهها به حفظ مشترک آسیب بزنند، پلتفرم ممکن است بخشی از همان مخاطبی را از دست بدهد که میکوشید توجهش را بفروشد. فرصت تبلیغاتی فروشنرفته و مشترک ناراضی، صرفاً به این دلیل که روی کاغذ میتوان آگهی بیشتری نمایش داد، ارزشمندتر نمیشوند.
طرح ارزانتر دارای تبلیغ، حساب درآمد اشتراک را نیز تغییر میدهد. ممکن است فردی را جذب کند که در غیر این صورت مشترک نمیشد. یا شاید مشتری موجود را وسوسه کند از طرح گرانتر و بدون تبلیغ خارج شود. این دو نتیجه، تغییرات متفاوتی در درآمد اشتراک ایجاد میکنند، حتی اگر هرکدام یک نفر به مشترکان طرح تبلیغدار اضافه کنند.
بنابراین، باید این کسبوکار را با در نظر گرفتن درآمد اشتراک و عایدی تبلیغات در کنار هم، و نیز هزینهٔ خدمترسانی به بینندگان و آگهیدهندگان، سنجید. این اعلامیهها اطلاعات کافی برای محاسبهٔ این بدهبستان در تکتک بازارها ارائه نمیکنند. تقریباً دو برابر شدن تعهدات خرید نیز افزایش هماندازهٔ سود تبلیغاتی را ثابت نمیکند: کارکنان فروش، فناوری، سنجش و پشتیبانی همگی هزینه دارند.
بازنگری اکتبر، وظیفهٔ فوری را روشن میکند. نتفلیکس باید قابلیتهای مبنای انتظارات درآمدیاش را تحویل دهد، آنها را برای خریداران مفید کند و این کار را بدون تضعیف تجربهٔ تماشا انجام دهد. ورود به کشورهای بیشتر میتواند فرصت سال آینده را بزرگتر کند. اما بهتنهایی ابزارهای بهتأخیرافتاده را در اختیار آگهیدهندگانی نمیگذارد که امروز فضای تبلیغاتی میخرند.