حکمرانی اقیانوس‌ها · معاهده دریاهای آزاد
سهمی از کشفیات اقیانوس
معاهده دریاهای آزاد برای آلمان در ۲۲ اکتبر و برای استرالیا و کانادا در ۲۳ اکتبر لازم‌الاجرا شد. این توافق نمونه‌ها، داده‌ها و توان استفاده از آن‌ها را نیز در بر می‌گیرد
خروج اروپا از گاز روسیه به قراردادها بستگی دارد
مهلت ژانویه ۲۰۲۷ برای قراردادهای واجد شرایط گاز طبیعی مایع‌شده روسیه نزدیک می‌شود. قدرت چانه‌زنی خریداران به تدارکی بستگی دارد که برای جایگزینی آن‌ها دیده‌اند
خریدار اروپایی‌ای که در پی جایگزین‌کردن گاز طبیعی مایع‌شده روسیه است، با مهلتی روبه‌روست که تأمین‌کنندگان احتمالی هم از آن خبر دارند. دوره گذار برای قراردادهای بلندمدت واجد شرایط گاز طبیعی مایع‌شده، یا LNG، در اول ژانویه ۲۰۲۷ پایان می‌یابد. طبق جدول زمانی شورای اتحادیه اروپا برای حذف تدریجی واردات، قراردادهای بلندمدت گاز خط لوله مهلت دیرتری دارند که در حالت عادی ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۷ است. اروپا بر کنارگذاشتن گاز روسیه توافق کرده است. اما شرایط خروج هر یک از مشتریان همچنان موضوع مذاکره تجاری است.
این قانون در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۶ رسماً تصویب شد. قانون، گاز خط لوله و LNG را در بر می‌گیرد و الزاماتی نیز برای نظارت و تنوع‌بخشی تعیین می‌کند. شورا هنگام تصویب برآورد کرد که گاز روسیه در سال ۲۰۲۵ همچنان ۱۳٪ از واردات گاز اتحادیه اروپا را تأمین می‌کرد. اطلاعیه تصویب قانون ارزش سالانه این واردات را بیش از ۱۵ میلیارد یورو اعلام کرد.
رقم ۱۳٪ وابستگی ثبت‌شده در سال ۲۰۲۵ را نشان می‌دهد، اما درباره دشواری حذف آنچه باقی مانده است اطلاعات چندانی نمی‌دهد. موقعیت مشتری‌ای که گاز جایگزین خود را تأمین کرده، با مشتری‌ای که هنوز دنبال مسیر تحویل است یا بر سر فرمول قیمت‌گذاری مذاکره می‌کند، فرق دارد. ممکن است قراردادهای باقی‌مانده دقیقاً متعلق به خریدارانی باشد که فراهم‌کردن گزینه‌های جایگزین برایشان از همه دشوارتر است. کاهش سهم کلی می‌تواند دشواریِ ماندگارِ مرحله پایانی را پنهان کند.
ساعت قراردادها یکسان نمی‌گذرد
ممنوعیت عمومی از ۱۸ مارس ۲۰۲۶ آغاز شد. برای بیشتر قراردادهای کوتاه‌مدت موجود که واجد شرایط بودند، دوره گذار برای LNG در ۲۵ آوریل و برای گاز خط لوله در ۱۷ ژوئن به پایان رسید. معافیت معمول دوره گذار به قراردادهایی مربوط است که پیش از ۱۷ ژوئن ۲۰۲۵ منعقد شده‌اند و محدودیت‌هایی درباره اصلاحات بعدی آن‌ها اعمال می‌شود. ماده ۴ همچنین استثنایی محدود را برای عرضه کوتاه‌مدت گاز خط لوله حفظ می‌کند: عرضه‌ای که برای اجرای قراردادهای بلندمدت واجد شرایط گاز خط لوله برای کشورهای محصور در خشکی لازم است، در مواردی که تحویل در نقطه مرزی اولیه دیگر ممکن نیست. چنین عرضه‌ای می‌تواند تابع جدول زمانی دیرترِ گاز خط لوله باشد. بنابراین مسیر خروج خریدار به سابقه و شرایط قرارداد او و نیز به این بستگی دارد که گاز با کشتی می‌رسد یا از طریق خط لوله.
جدول زمانی خط لوله یک امکان مشروط و به‌دقت تعریف‌شده در ارتباط با ذخیره‌سازی دارد. اگر شرایط مقرر در قانون برقرار باشد و کمیسیون خطر نرسیدن به هدف مربوطِ ذخیره‌سازی را تأیید کند، مهلت قراردادهای بلندمدت واجد شرایط گاز خط لوله در کشور عضو مربوط می‌تواند به اول نوامبر ۲۰۲۷ منتقل شود. ماده ۴ متن قانون این امکان را مشروط کرده است؛ این تاریخ دیرتر گزینه‌ای عمومی نیست که هر خریدار بتواند آن را انتخاب کند.
مهلت قطعی، قدرت چانه‌زنی را به شکلی نامساعد متمرکز می‌کند. از یک سو به خریداران انگیزه می‌دهد که زودتر جایگزین فراهم کنند، اما از سوی دیگر به فروشندگان می‌گوید مشتری تا چه زمانی ناچار است عرضه جایگزین را تأمین کند. خریدارانی که چند پیشنهاد عملی در اختیار دارند، می‌توانند از رقابت میان پیشنهادها برای بهبود شرایط استفاده کنند. کسانی که با نزدیک‌شدن مهلت هنوز در تلاش‌اند مسیری برای تأمین گاز پیدا کنند، امکان کمتری برای ترک مذاکره دارند. قانون نمی‌تواند قیمت مطلوبی برای گاز جایگزین تضمین کند.
مشکل زمانی دیگری هم وجود دارد. ممکن است گاز جایگزین برای یک فصل در دسترس باشد، اما برای سال‌های متعدد با شرایط مطلوب عرضه نشود. خریداری که به دنبال اطمینان است، شاید تعهدی طولانی‌تر را بپذیرد؛ خریداری که انعطاف‌پذیری را حفظ می‌کند، ممکن است بیشتر در معرض قیمت‌های آینده بازار بماند. هیچ‌یک از این دو انتخاب را نمی‌توان تنها از روی ملیت فروشنده ارزیابی کرد.
منشأ گاز باید پس از فروش مجدد هم قابل احراز باشد
مقررات همچنین از نهادهای مسئول می‌خواهد مشخص کنند گاز در کجا تولید شده است. تعریف منشأ، محل استخراج را در مراحل بعدی مایع‌سازی یا بازگازسازی دنبال می‌کند و برای فرآوری در روسیه احکام مشخصی دارد. به این ترتیب، سابقه تولید اهمیت دارد، حتی اگر طرف مستقیم معامله یا نقطه تحویل جای دیگری باشد. بنابراین واردکننده علاوه بر سابقه خرید، به سوابق تولید نیز نیاز دارد.
ازاین‌رو اسناد محموله بخشی از تصمیم تأمین می‌شود. اگر واردکننده نتواند منشأ گاز را به اندازه‌ای احراز کند که از فرایند مربوطِ اخذ مجوز عبور کند، قیمت پایین‌تر فایده چندانی ندارد. تغییر فروشنده مستقیم به‌خودی‌خود پاسخ پرسش نهاد ناظر درباره مبدأ گاز نیست. واردکنندگان پیش از آنکه بتوانند به خرید اتکا کنند، به این مدارک نیاز دارند.
دولت‌ها موظف بودند تا اول مارس ۲۰۲۶ برنامه‌های ملی تنوع‌بخشی خود را ارائه کنند و در آن‌ها قراردادهای باقی‌مانده و موانع جایگزینی را توضیح دهند. هدف این برنامه‌ها پیونددادن جدول زمانی مشترک با محدودیت‌های خاص تأمین در هر کشور است. اطلاعیه ژانویه شورا همچنین سازوکاری برای تعلیق کوتاه‌مدت اضطراری در شرایطی تشریح کرد که امنیت عرضه به‌طور جدی تهدید شود.
انعطاف‌پذیری اضطراری از نظام انرژی در برابر اختلالی استثنایی محافظت می‌کند. در عین حال، پیامی را که به خریداران می‌رسد پیچیده‌تر می‌سازد. اگر شرکت‌ها انتظار داشته باشند هر زمان جایگزینی پرهزینه یا دشوار شد، از تسهیلاتی برخوردار شوند، مهلت قدرت خود را از دست می‌دهد. محدودبودن شرایط مهم است، زیرا سازوکار حفاظتی اضطراری و راه چاره تجاری، دو هدف متفاوت دارند.
مهلت ژانویه برای LNG این تمایز را به دفتر تنظیم قراردادها می‌کشاند. خریداران به گازی نیاز دارند که بتواند به دستشان برسد، اسنادی که منشأ آن را احراز کند و شرایطی که پس از پایان قرارداد روسی بتوانند با آن ادامه دهند. قدرت سیاسی اروپا تا حدی به این توافق‌های خصوصی وابسته است. خروجی که زود مذاکره شود، برای خریدار حق انتخاب باقی می‌گذارد؛ خروجی که زیر فشار زمان مذاکره شود، ممکن است وابستگی به تأمین‌کننده قدیمی را با تعهدات پرهزینه به تأمین‌کننده‌ای تازه عوض کند.
