امنیت انرژی · اتحادیه اروپا
خروج اروپا از گاز روسیه به قراردادها بستگی دارد
مهلت ژانویه ۲۰۲۷ برای قراردادهای واجد شرایط گاز طبیعی مایع‌شده روسیه نزدیک می‌شود. قدرت چانه‌زنی خریداران به تدارکی بستگی دارد که برای جایگزینی آن‌ها دیده‌اند
توافق سوخت کشتیرانی به زنجیره‌ای از اسناد نیاز دارد
تعویق کار بر حسابداری انتشار، مالکان کشتی و تولیدکنندگان سوخت را در انتظار قواعدی گذاشته است که می‌توانند ارزش سوخت پاک‌تر را تعیین کنند
مالکان کشتی و تولیدکنندگان سوخت هنوز مجموعه قواعد جهانی نهایی برای چارچوب پیشنهادی خالص انتشار صفرِ سازمان بین‌المللی دریانوردی را در اختیار ندارند. دولت‌ها در مذاکرات ۱ تا ۴ سپتامبر به بحث درباره نگرانی‌های مربوط به پیش‌نویس ادامه دادند. کار بر دستورالعمل‌های اجرا و ارزیابی انتشار در چرخه عمر، به دلیل کمبود وقت به تعویق افتاد. خلاصه نشست سازمان بین‌المللی دریانوردی جلسه بعدی کارگروه را برای ۲۳ تا ۲۷ نوامبر برنامه‌ریزی کرده است، پیش از نشست کمیته که از ۳۰ نوامبر آغاز می‌شود.
این چارچوب در آوریل ۲۰۲۵ در قالب پیش‌نویس تأیید شد، اما ادامه نشست فوق‌العاده‌ای که در اکتبر ۲۰۲۵ برای بررسی تصویب آن تشکیل شده بود، به تعویق افتاد. گزارش آن نشست از ادامه کار برای رسیدن به توافق سخن می‌گوید. نظام پیشنهادی قیمت‌گذاری انتشار هنوز باید از مرحله تصویب عبور کند.
برای تولیدکننده‌ای که احداث کارخانه سوخت را بررسی می‌کند، قواعد تعیین‌نشده مستقیماً با تقاضا ارتباط دارند: مالکان کشتی برای خرید چه چیزی پاداش خواهند گرفت؟ برای مالکی که خرید کشتی را بررسی می‌کند، پرسش‌ها از سوی دیگر مطرح می‌شوند: کدام سوخت‌ها در دسترس خواهند بود و انتشار آن‌ها چگونه محاسبه خواهد شد؟ مذاکرات، سرمایه‌گذاری‌های کسب‌وکارهای مختلف را به هم پیوند می‌دهد؛ اغلب سال‌ها پیش از آنکه سوخت به یک کشتی برسد.
سابقه سوخت اهمیت دارد
نظام پیشنهادی، استاندارد انتشار سوخت دریایی را با سازوکار قیمت‌گذاری ترکیب می‌کند. در رویکرد چرخه عمرِ این طرح قرار است علاوه بر انتشار ناشی از سوزاندن سوخت در کشتی، انتشار مرتبط با تولید و تأمین سوخت نیز محاسبه شود. راهنمای سازمان درباره چارچوب آستانه‌های عملکرد، واحدهای مازاد قابل انتقال و پرداخت برای واحدهای جبرانی را تشریح می‌کند. این موارد همچنان توصیف طرح پیشنهادی‌اند و به فرایند تصویب و مذاکرات بیشتر وابسته‌اند.
حسابداری چرخه عمر، مقایسه تجاری را تغییر می‌دهد. دو سوخت که در مخزن کشتی شبیه به هم به نظر می‌رسند، ممکن است سابقه تولید متفاوتی داشته باشند. اگر تولید سوخت در جای دیگری انتشار قابل توجهی ایجاد کند، عملکرد پاک‌تر موتور تنها بخشی از محاسبه است. در این صورت گواهی‌کردن اهمیت اقتصادی پیدا می‌کند: خریدار به شواهد معتبر درباره آنچه می‌خرد نیاز دارد، نه برچسبی که منشأ آن قابل رهگیری نیست.
بنابراین انتخاب روش رهگیری می‌تواند بر اینکه کدام تولیدکنندگان قادر به رقابت‌اند اثر بگذارد. کمیته محیط‌زیست سازمان بین‌المللی دریانوردی در نشست آوریل تا مه ۲۰۲۶ خود، برگزاری کارگاهی تخصصی درباره الگوهای رهگیری منشأ و جابه‌جایی سوخت در زنجیره‌های تأمین را ترتیب داد. همچنین به دولت‌ها اجازه داد اصلاحات پیشنهادی خود را برای پیش‌نویسی که قبلاً تأیید شده بود ارائه کنند. خلاصه نشست هشتادوچهارم کمیته حفاظت از محیط‌زیست دریایی روشن می‌کند که دولت‌ها همچنان برای دستیابی به توافقی گسترده‌تر تلاش می‌کردند.
نظام رهگیری باید آن‌قدر سخت‌گیرانه باشد که اعتماد ایجاد کند و در عین حال در بندرها، نزد تولیدکنندگان و در زنجیره‌های تجاری قابل اجرا باشد. اگر رعایت مقررات به سوابقی وابسته شود که تنها بزرگ‌ترین بازیگران توان تهیه آن‌ها را دارند، تأمین‌کنندگان کوچک‌تر ممکن است در رقابت دچار مشکل شوند. اگر راستی‌آزمایی ضعیف باشد، تولیدکنندگان درستکار ممکن است منفعت ساخت محصول پاک‌تر را از دست بدهند. بار ارائه شواهد، بخشی از بده‌بستان تجاری است، نه پیوستی بر آن.
هزینه انتظار یکسان نیست
مالک کشتی که برای سفارش دست نگه می‌دارد می‌تواند انعطاف‌پذیری خود را حفظ کند، در حالی که تولیدکننده سوخت کم‌انتشارتر ممکن است برای گرفتن تعهد خرید با مشکل روبه‌رو شود. تولیدکننده برای توجیه سرمایه‌گذاری به اضافه‌قیمتی قابل اتکا نیاز دارد؛ مالک کشتی باید مطمئن باشد که سوخت و قواعد مربوط در دسترس خواهند بود. تأخیر می‌تواند حتی پیش از آنکه دولت‌ها سیاست را نهایی کنند، از ترازنامه یکی محافظت کند و به ترازنامه دیگری فشار بیاورد.
دولت‌ها نیز به درجات متفاوتی در معرض تغییر هزینه‌های کشتیرانی‌اند. گزارش نشست آوریل ۲۰۲۵ کمیته خواستار ارزیابی بیشتر آثار احتمالی بر امنیت غذایی در فاصله تصویب تا لازم‌الاجراشدن شد. این ارزیابی می‌تواند به دولت‌ها کمک کند توزیع هزینه‌ها را در کنار هدف زیست‌محیطی چارچوب بسنجند.
مشارکت در مذاکرات، محدودیت بودجه‌ای خاص خود را دارد. گزارش نشست سپتامبر گفت صندوق داوطلبانه حمایت از نمایندگان کشورهای در حال توسعه، در سال ۲۰۲۶ با کسری پیش‌بینی‌شده‌ای در حدود ۲۲۰٬۰۰۰ پوند روبه‌روست. اگر نمایندگانی نباشند که بتوانند کار فنی را دنبال کنند، دولت فرصت کمتری برای بررسی موشکافانه قواعد مؤثر بر تجارت خود خواهد داشت. شکاف تأمین مالی‌ای که در مقایسه با هزینه یک کشتی کوچک است، همچنان می‌تواند در طول مذاکره‌ای طولانی بر اینکه نگرانی‌های چه کسانی نمایندگی می‌شود اثر بگذارد.
برنامه فعلی، ازسرگیری نشست فوق‌العاده را در ۴ دسامبر درج کرده است، مشروط به مباحث نشست پیشین کمیته. این تاریخی مشروط است و تصویب را تضمین نمی‌کند. حتی پس از تصویب نیز مراحل پذیرش و لازم‌الاجراشدن معاهده باقی خواهد ماند.
بده‌بستان تجاری در نهایت به تحویل سوختی وابسته خواهد بود که بتوان برای آن سند ارائه کرد. تولیدکننده باید بتواند انتشار مرتبط با محصول خود را نشان دهد؛ مالک کشتی باید بداند این ارقام چگونه بر رعایت مقررات و هزینه اثر می‌گذارند. تا زمانی که مذاکره‌کنندگان هم مشوق‌ها و هم شواهد را نهایی نکنند، تبدیل وعده پاداش‌دادن برای سوخت پاک‌تر به تعهد خرید دشوار است. اسناد در تعیین اینکه سرمایه‌گذاری نیز به دنبال آن خواهد آمد یا نه، نقش خواهند داشت.
